Too many Poppies?

There are never too many poppies and there is never too many sand!

Only for this view I would travel around the world!

Sunday afternoon 2pm, three bikers gather together at the chiefz place in Londerzeel. 
Time to take off to Calais for checking the last part of the route of the Transcanal. ( A two days bike event organized by Transactief.)

We only leave at 2 in the afternoon because off the tide. At four the water is low and it allows us to use the hard part of the beach to ride on. At least that's what we hope for, reality tells our legs that the sand is always loose even when it's low tide.

We will ride for 15k over the beach to reach the port of Calais and come back by the inland.
My machine for the day is the Specialized Rumor. 

My legal weapon for a while

My fashionable outfit powered by Inverse ( jersey ) and Vaude ( baggy ). 
Flashy glasses called Stella by Endura.

Let's start the action

Sand on the beach, some more sand in the dunes, some bunkers, a pursuit of an angry land owner, six flat tires, a lot of fun and a lot of poppies later, we arrive back at the car and leave
with a great feeling of satisfaction. 

too much smiling!

Surrender on the beach

Almost there

Where are they going without us?

Victory on the bunker

Too much tools and no more tubes... 

On the way back we talk the time away through a lot of important and unimportant topics.
But our last words remain in our heads:  the famous words of our ex prime minister Yves Leterme:  "We hebben nood aan vijf minuten politieke moed."  ( We need five minutes of political courage. )
We will spent the next coming time on finding that "courage", isn't it Harre?!  
tbc! 

Bonus: Harre Hart sponsored by Adidas, just like trial legend Kenny Belay, thinks it only takes a pair of glasses to be a champ! I think he also needs the wings! 
Enjoy his effort! :-)

De innerlijke monoloog van een FooDie part II

erase and rewind

Het is zover! Het is tijd dat ik een aantal elementen ga wissen en enkele stapjes terugzet op voedingsvlak.  Een aantal voedingsmiddelen zullen gewist worden uit mijn leven en voorverpakte of verwerkte voeding zal vervangen worden door zelfgemaakte.  Maar de grootste uitdaging wordt nog het wissen en terugspoelen van mijn geest. Het lichaam zal uiteindelijk wel aangeven dat het beter is, maar het hoofd is moeilijker leeg te maken.  Er is zoveel -soms tegenstrijdige - informatie opgeslagen. Er zijn zoveel back-ups gemaakt dat het moeilijk is om alles gewist te krijgen. Een grondige 'reset' heb ik nodig zowel van lichaam als van geest.  Wanneer die reset geslaagd is, dan plaats ik enkel de beste programma's terug samen met enkele nieuwe zodat er geen crash me kan bedreigen.  Het zal wat tijd en werk vergen, maar met de hulp van een ervaren programmeur moet dat lukken.  Ik ben natuurlijk geen machine ... neen, ik heb nog een extra troef : ik heb ook nog een eigen wil! 

yin - yang 

yin - yang, werk-ontspanning, sporten-rusten, geven-nemen, ... in elk aspect van ons leven zoeken we naar een evenwicht.  Soms heb ik echter het gevoel dat één kant van de weegschaal wil doorslaan en hop dan spring ik naar de andere kant om te ontdekken dat ik wat te ver gesprongen ben.  Met kleine schuifelpasjes (uit angst om weer te overdrijven) zoek ik weer naar evenwicht.  Op andere momenten blijf ik reuzensprongen maken en de weegschaal blijft gemiddeld stabiel maar het kost veel energie.  En dan komt er zo'n moment in je leven waarop het lijkt alsof je voetjes vastgelijmd lijken of dat je wil springen maar enkel je hielen komen los van de grond en je tenen lijken wel vastgelijmd.  Wat doe je dan?  Om hulp roepen?  Je krijgt goede raad, luistert en ja hoor, er komt beweging in.  Maar je hebt de raad nog niet helemaal laten doordringen en ... je loopt weer vast.  Tevergeefs probeer je opnieuw en opnieuw, maar neen, het wil niet lukken.  Weer om hulp roepen?  Dat zal wel moeten want zo kan je niet verder.  Zal het makkelijker worden?  Neen, tuurlijk niet, maar je wil zo graag en er wachten nog zoveel leukere tijden.  Geduld, doorzettingsvermogen, moed, ... alle krachten verzamelen die je in je hebt en voetje voor voetje of beter teentje voor teentje zal je loskomen en naar het midden wandelen, kruipen desnoods maar geraken zal je er.

De innerlijke monoloog van een FooDie

"Zet het eens op papier, dat wat in je omgaat wanneer je de strijd met de verleiding aangaat."

Dat was de concrete opdracht aan mijn FooDie en dit is het resultaat: lyrisch, herkenbaar, grappig en oprecht …  
Veel leesplezier! 

Mijn innerlijke monoloog

"Omwille van mijn pseudo-autistische persoonlijkheid komen op vastafgesproken tijdstippen de volgende 'waanideeën' dagelijks enkele keren het vicieuze cirkeltje draaiende houden.  Ik voel me een beetje onrustig want er wachten vervelende karweitjes.  Eigenlijk zijn het leuke afleidingen, maar ik wil nu eenmaal enkel voeding geven aan de kwaaltjes waaronder ik lijd. "Ah ja, ze moesten me maar eens in de steek laten. Wie kan ik dan de schuld geven van mijn mindere sportprestaties of welke excuses moet ik anders verzinnen om ergens niet aan te hoeven deelnemen? Waar kan een mens anders over lopen klagen? Stel je voor dat alles prima verloopt, daar bouw je toch geen smalltalk-gesprek mee op?" Katharsis ... betekende dat niet dat het publiek zich beter voelde omdat het  personage op het toneel nog erger leed doorstond dan zijzelf.  Tijd dat ik de andere betekenis eens ga uitproberen.  Die van zuivering of zelfs darmspoeling, maar dan niet door dingen te eten die mijn darmen serieus laten afzien, maar door een 'spoeling' van het brein (mijn eerste en tweede brein = de hersenen en de darmen), door een verfrissing , door zuivere gedachten en pure voeding. Nieuwe zaadjes planten die mooie vruchten zullen voortbrengen, daar kijken mensen toch ook graag naar?  Maandag begin ik ... echt waar, die zak chips kan ik toch moeilijk weggooien?  Zonde toch, hé."